吴缣楚练何白皙，居士持来遗禅客。禅客能裁漉水囊，
wú jiān chǔ liàn hé bái xī ， jū shì chí lái yí chán kè 。 chán kè néng cái lù shuǐ náng ，
夕望东峰思漱盥，昽昽斜月悬灯纱。徙倚花前漏初断，
xī wàng dōng fēng sī shù guàn ， lóng lóng xié yuè xuán dēng shā 。 xǐ yǐ huā qián lòu chū duàn ，
因识仁人为宦情，还如漉水爱苍生。聊歌一曲与君别，
yīn shí rén rén wéi huàn qíng ， hái rú lù shuǐ ài cāng shēng 。 liáo gē yī qū yǔ jūn bié ，