开辟鸿蒙，谁为情种
kāi pì hóng méng ， shuí wèi qíng zhǒng
都只为风月情浓
dōu zhǐ wèi fēng yuè qíng nóng
奈何天，伤怀日，寂寥时，试遣愚衷
nài hé tiān ， shāng huái rì ， jì liáo shí ， shì qiǎn yú zhōng
因此上演出这悲金悼玉的“红楼梦
yīn cǐ shàng yǎn chū zhè bēi jīn dào yù de “ hóng lóu mèng
”都道是金玉良缘，俺只念木石前盟
” dōu dào shì jīn yù liáng yuán ， ǎn zhǐ niàn mù shí qián méng
空对着山中高士晶莹雪，终不忘世外仙姝寂寞林
kōng duì zhe shān zhōng gāo shì jīng yíng xuě ， zhōng bù wàng shì wài xiān shū jì mò lín
叹人间美中不足今方信
tàn rén jiān měi zhōng bù zú jīn fāng xìn
纵然是齐眉举案，到底意难平
zòng rán shì qí méi jǔ àn ， dào dǐ yì nán píng
一个是阆苑仙葩，一个是美玉无瑕
yí gè shì láng yuàn xiān pā ， yí gè shì měi yù wú xiá
若说没奇缘，今生偏又遇着他
ruò shuō méi qí yuán ， jīn shēng piān yòu yù zhe tā
若说有奇缘，如何心事终虚话
ruò shuō yǒu qí yuán ， rú hé xīn shì zhōng xū huà
一个枉子嗟呀，一个空劳牵挂
yí gè wǎng zi jiē ya ， yí gè kōng láo qiān guà
一个是水中月，一个是镜中花
yí gè shì shuǐ zhōng yuè ， yí gè shì jìng zhōng huā
想眼中能有多少泪珠儿，怎禁得秋流到冬，春流到夏
xiǎng yǎn zhōng néng yǒu duō shǎo lèi zhū ér ， zěn jìn dé qiū liú dào dōng ， chūn liú dào xià
喜荣华正好，恨无常又到，眼睁睁把万事全抛，荡悠悠芳魂销耗
xǐ róng huá zhèng hǎo ， hèn wú cháng yòu dào ， yǎn zhēng zhēng bǎ wàn shì quán pāo ， dàng yōu yōu fāng hún xiāo hào
望家乡路远山高
wàng jiā xiāng lù yuǎn shān gāo
故向爹娘梦里相寻告：儿命已入黄泉，天伦呵，须要退步抽身早
gù xiàng diē niáng mèng lǐ xiāng xún gào ： ér mìng yǐ rù huáng quán ， tiān lún hē ， xū yào tuì bù chōu shēn zǎo
一帆风雨路三千，把骨肉家园，齐来抛闪
yī fān fēng yǔ lù sān qiān ， bǎ gǔ ròu jiā yuán ， qí lái pāo shǎn
恐哭损残年，告爹娘休把儿悬念
kǒng kū sǔn cán nián ， gào diē niáng xiū bǎ ér xuán niàn
自古穷通皆有定，离合岂无缘
zì gǔ qióng tōng jiē yǒu dìng ， lí hé qǐ wú yuán
从今分两地，各自保平安
cóng jīn fēn liǎng dì ， gè zì bǎo píng ān
奴去也，莫牵连
nú qù yě ， mò qiān lián
襁褓中，父母叹双亡
qiǎng bǎo zhōng ， fù mǔ tàn shuāng wáng
纵居那绮罗丛中谁知娇养
zòng jū nà qǐ luó cóng zhōng shuí zhī jiāo yǎng
幸生来英豪阔大宽宏量，从未将儿女私情，略萦心上
xìng shēng lái yīng háo kuò dà kuān hóng liàng ， cóng wèi jiāng ér nǚ sī qíng ， lüè yíng xīn shàng
好一似霁月光风耀玉堂
hǎo yī sì jì yuè guāng fēng yào yù táng
厮配得才貌仙郎，博得个地久天长，准折得幼年时坎坷形状
sī pèi dé cái mào xiān láng ， bó dé gè dì jiǔ tiān cháng ， zhǔn zhé dé yòu nián shí kǎn kě xíng zhuàng
终久是云散高唐，水涸湘江
zhōng jiǔ shì yún sàn gāo táng ， shuǐ hé xiāng jiāng
这是尘寰中消长数应当，何必枉悲伤
zhè shì chén huán zhōng xiāo zhǎng shù yīng dāng ， hé bì wǎng bēi shāng
气质美如兰，才华馥比仙
qì zhì měi rú lán ， cái huá fù bǐ xiān
天生成孤僻人皆罕
tiān shēng chéng gū pì rén jiē hǎn
你道是啖肉食腥膻，视绮罗俗厌
nǐ dào shì dàn ròu shí xīng shān ， shì qǐ luó sú yàn
却不知好高人愈妒，过洁世同嫌
què bù zhī hǎo gāo rén yù dù ， guò jié shì tóng xián
可叹这青灯古殿人将老，辜负了红粉朱楼春色阑，到头来依旧是风尘肮脏违心愿
kě tàn zhè qīng dēng gǔ diàn rén jiāng lǎo ， gū fù le hóng fěn zhū lóu chūn sè lán ， dào tóu lái yī jiù shì fēng chén āng zāng wéi xīn yuàn
好一似无瑕白玉遭泥陷，又何须王孙公子叹无缘
hǎo yī sì wú xiá bái yù zāo ní xiàn ， yòu hé xū wáng sūn gōng zǐ tàn wú yuán
中山狼，无情兽，全不念当日根由
zhōng shān láng ， wú qíng shòu ， quán bù niàn dāng rì gēn yóu
一味的娇奢淫荡贪欢媾
yī wèi de jiāo shē yín dàng tān huān gòu
觑着那侯门艳质同蒲柳，作贱的公府千金似下流
qù zhe nà hóu mén yàn zhì tóng pú liǔ ， zuò jiàn de gōng fǔ qiān jīn shì xià liú
叹芳魂艳魄，一载荡悠悠
tàn fāng hún yàn pò ， yī zài dàng yōu yōu
将那三春勘破，桃红柳绿待如何
jiāng nà sān chūn kān pò ， táo hóng liǔ lǜ dài rú hé
把这韶华打灭，觅那清淡天和
bǎ zhè sháo huá dǎ miè ， mì nà qīng dàn tiān hé
说什么天上夭桃盛，云中杏蕊多，到头来谁见把秋挨过
shuō shén me tiān shàng yāo táo shèng ， yún zhōng xìng ruǐ duō ， dào tóu lái shuí jiàn bǎ qiū āi guò
则看那白杨村里人呜咽，青枫林下鬼吟哦，更兼着连天衰草遮坟墓
zé kàn nà bái yáng cūn lǐ rén wū yè ， qīng fēng lín xià guǐ yín é ， gèng jiān zhe lián tiān shuāi cǎo zhē fén mù
这的是昨贫今富人劳碌，春荣秋谢花折磨
zhè de shì zuó pín jīn fù rén láo lù ， chūn róng qiū xiè huā zhé mó
似这般生关死劫谁能躲
shì zhè bān shēng guān sǐ jié shuí néng duǒ
闻说道西方宝树唤婆娑，上结着长生果
wén shuō dào xī fāng bǎo shù huàn pó suō ， shàng jié zhe cháng shēng guǒ
机关算尽太聪明，反算了卿卿性命
jī guān suàn jìn tài cōng míng ， fǎn suàn le qīng qīng xìng mìng
生前心已碎，死后性空灵
shēng qián xīn yǐ suì ， sǐ hòu xìng kōng líng
家富人宁，终有个家亡人散各奔腾
jiā fù rén níng ， zhōng yǒu gè jiā wáng rén sàn gè bēn téng
枉费了意悬悬半世心，好一似荡悠悠三更梦
wǎng fèi le yì xuán xuán bàn shì xīn ， hǎo yī sì dàng yōu yōu sān gēng mèng
急喇喇似大厦倾，昏惨惨似灯将尽
jí lǎ lǎ shì dà shà qīng ， hūn cǎn cǎn shì dēng jiāng jǐn
一场欢喜忽悲辛，叹人世终难定
yī cháng huān xǐ hū bēi xīn ， tàn rén shì zhōng nán dìng
留馀庆，留馀庆，忽遇恩人
liú yú qìng ， liú yú qìng ， hū yù ēn rén
幸娘亲，幸娘亲，积得阴功
xìng niáng qīn ， xìng niáng qīn ， jī dé yīn gōng
劝人生济困扶穷，休以俺那爱银钱忘骨肉的狠舅奸兄
quàn rén shēng jì kùn fú qióng ， xiū yǐ ǎn nà ài yín qián wàng gǔ ròu de hěn jiù jiān xiōng
正是乘除加减，上有苍穹
zhèng shì chéng chú jiā jiǎn ， shàng yǒu cāng qióng
镜里恩情，更那堪梦里功名
jìng lǐ ēn qíng ， gèng nà kān mèng lǐ gōng míng
那美韶华去之何迅，再休提绣帐鸳衾
nà měi sháo huá qù zhī hé xùn ， zài xiū tí xiù zhàng yuān qīn
只这戴朱冠披凤袄，也抵不了无常性命
zhǐ zhè dài zhū guān pī fèng ǎo ， yě dǐ bù liǎo wú cháng xìng mìng
虽说是人生莫受老来贫，也须要阴骘积儿孙
suī shuō shì rén shēng mò shòu lǎo lái pín ， yě xū yào yīn zhì jī ér sūn
气昂昂头戴簪缨，光灿灿胸悬金印
qì áng áng tóu dài zān yīng ， guāng càn càn xiōng xuán jīn yìn
威赫赫爵禄高登，昏惨惨黄泉路近
wēi hè hè jué lù gāo dēng ， hūn cǎn cǎn huáng quán lù jìn
问古来将相可还存
wèn gǔ lái jiàng xiàng kě hái cún
也只是虚名儿后人钦敬
yě zhǐ shì xū míng ér hòu rén qīn jìng
画梁春尽落香尘
huà liáng chūn jǐn luò xiāng chén
擅风情，秉月貌，便是败家的根本
shàn fēng qíng ， bǐng yuè mào ， biàn shì bài jiā de gēn běn
箕裘颓堕皆从敬，家事消亡首罪宁
jī qiú tuí duò jiē cóng jìng ， jiā shì xiāo wáng shǒu zuì níng
宿孽总因情
sù niè zǒng yīn qíng
为官的家业凋零，富贵的金银散尽
wèi guān de jiā yè diāo líng ， fù guì de jīn yín sàn jǐn
有恩的死里逃生，无情的分明报应
yǒu ēn de sǐ lǐ táo shēng ， wú qíng de fēn míng bào yìng
欠命的命已还，欠泪的泪已尽：冤冤相报自非轻，分离聚合皆前定
qiàn mìng de mìng yǐ hái ， qiàn lèi de lèi yǐ jǐn ： yuān yuān xiāng bào zì fēi qīng ， fēn lí jù hé jiē qián dìng
欲知命短问前生，老来富贵也真侥幸
yù zhī mìng duǎn wèn qián shēng ， lǎo lái fù guì yě zhēn jiǎo xìng
看破的遁入空门，痴迷的枉送了性命
kàn pò de dùn rù kōng mén ， chī mí de wǎng sòng le xìng mìng
好一似食尽鸟投林，落了片白茫茫大地真干净
hǎo yī sì shí jǐn niǎo tóu lín ， là le piàn bái máng máng dà dì zhēn gān jìng