藏海楼成海竟枯，鲁连鹞子孰能呼
cáng hǎi lóu chéng hǎi jìng kū ， lǔ lián yào zi shú néng hū
雄谈未信忘当世，放笔犹堪辟万夫
xióng tán wèi xìn wàng dāng shì ， fàng bǐ yóu kān pì wàn fū
独叹斗南馀此老，不应邺下笑吾徒
dú tàn dòu nán yú cǐ lǎo ， bù yīng yè xià xiào wú tú
寒斋清供无多物，罗纸端求虎卧书
hán zhāi qīng gōng wú duō wù ， luó zhǐ duān qiú hǔ wò shū