臣闻朋党之说，自古有之，惟幸人君辨其君子小人而已
chén wén péng dǎng zhī shuō ， zì gǔ yǒu zhī ， wéi xìng rén jūn biàn qí jūn zǐ xiǎo rén ér yǐ
大凡君子与君子以同道为朋，小人与小人以同利为朋，此自然之理也
dà fán jūn zǐ yǔ jūn zǐ yǐ tóng dào wèi péng ， xiǎo rén yǔ xiǎo rén yǐ tóng lì wèi péng ， cǐ zì rán zhī lǐ yě
然臣谓小人无朋，惟君子则有之
rán chén wèi xiǎo rén wú péng ， wéi jūn zǐ zé yǒu zhī
小人所好者禄利也，所贪者财货也
xiǎo rén suǒ hǎo zhě lù lì yě ， suǒ tān zhě cái huò yě
当其同利之时，暂相党引以为朋者，伪也
dāng qí tóng lì zhī shí ， zàn xiāng dǎng yǐn yǐ wéi péng zhě ， wěi yě
及其见利而争先，或利尽而交疏，则反相贼害，虽其兄弟亲戚，不能自保
jí qí jiàn lì ér zhēng xiān ， huò lì jǐn ér jiāo shū ， zé fǎn xiāng zéi hài ， suī qí xiōng dì qīn qī ， bù néng zì bǎo
故臣谓小人无朋，其暂为朋者，伪也
gù chén wèi xiǎo rén wú péng ， qí zàn wèi péng zhě ， wěi yě
所守者道义，所行者忠信，所惜者名节
suǒ shǒu zhě dào yì ， suǒ xíng zhě zhōng xìn ， suǒ xī zhě míng jié
以之修身，则同道而相益
yǐ zhī xiū shēn ， zé tóng dào ér xiāng yì
以之事国，则同心而共济
yǐ zhī shì guó ， zé tóng xīn ér gòng jì
终始如一，此君子之朋也
zhōng shǐ rú yī ， cǐ jūn zǐ zhī péng yě
故为人君者，但当退小人之伪朋，用君子之真朋，则天下治矣
gù wéi rén jūn zhě ， dàn dāng tuì xiǎo rén zhī wěi péng ， yòng jūn zǐ zhī zhēn péng ， zé tiān xià zhì yǐ
尧之时，小人共工、驩兜等四人为一朋，君子八元、八恺十六人为一朋
yáo zhī shí ， xiǎo rén gòng gōng 、 huān dōu děng sì rén wéi yī péng ， jūn zǐ bā yuán 、 bā kǎi shí liù rén wéi yī péng
舜佐尧，退四凶小人之朋，而进元、恺君子之朋，尧之天下大治
shùn zuǒ yáo ， tuì sì xiōng xiǎo rén zhī péng ， ér jìn yuán 、 kǎi jūn zǐ zhī péng ， yáo zhī tiān xià dà zhì
及舜自为天子，而皋、夔、稷、契等二十二人并列于朝，更相称美，更相推让，凡二十二人为一朋，而舜皆用之，天下亦大治
jí shùn zì wèi tiān zi ， ér gāo 、 kuí 、 jì 、 qì děng èr shí èr rén bìng liè yú cháo ， gèng xiāng chèn měi ， gèng xiāng tuī ràng ， fán èr shí èr rén wéi yī péng ， ér shùn jiē yòng zhī ， tiān xià yì dà zhì
《书》曰：“纣有臣亿万，惟亿万心
《 shū 》 yuē ：“ zhòu yǒu chén yì wàn ， wéi yì wàn xīn
周有臣三千，惟一心
zhōu yǒu chén sān qiān ， wéi yī xīn
”纣之时，亿万人各异心，可谓不为朋矣，然纣以亡国
” zhòu zhī shí ， yì wàn rén gè yì xīn ， kě wèi bù wèi péng yǐ ， rán zhòu yǐ wáng guó
周武王之臣，三千人为一大朋，而周用以兴
zhōu wǔ wáng zhī chén ， sān qiān rén wéi yī dà péng ， ér zhōu yòng yǐ xīng
后汉献帝时，尽取天下名士囚禁之，目为党人
hòu hàn xiàn dì shí ， jǐn qǔ tiān xià míng shì qiú jìn zhī ， mù wèi dǎng rén
及黄巾贼起，汉室大乱，后方悔悟，尽解党人而释之，然已无救矣
jí huáng jīn zéi qǐ ， hàn shì dà luàn ， hòu fāng huǐ wù ， jǐn jiě dǎng rén ér shì zhī ， rán yǐ wú jiù yǐ
唐之晚年，渐起朋党之论
táng zhī wǎn nián ， jiàn qǐ péng dǎng zhī lùn
及昭宗时，尽杀朝之名士，或投之黄河，曰：“此辈清流，可投浊流
jí zhāo zōng shí ， jǐn shā cháo zhī míng shì ， huò tóu zhī huáng hé ， yuē ：“ cǐ bèi qīng liú ， kě tóu zhuó liú
”而唐遂亡矣
” ér táng suì wáng yǐ
夫前世之主，能使人人异心不为朋，莫如纣
fū qián shì zhī zhǔ ， néng shǐ rén rén yì xīn bù wèi péng ， mò rú zhòu
能禁绝善人为朋，莫如汉献帝
néng jìn jué shàn rén wéi péng ， mò rú hàn xiàn dì
能诛戮清流之朋，莫如唐昭宗之世
néng zhū lù qīng liú zhī péng ， mò rú táng zhāo zōng zhī shì
然皆乱亡其国
rán jiē luàn wáng qí guó
更相称美推让而不自疑，莫如舜之二十二臣，舜亦不疑而皆用之
gèng xiāng chèn měi tuī ràng ér bù zì yí ， mò rú shùn zhī èr shí èr chén ， shùn yì bù yí ér jiē yòng zhī
然而后世不诮舜为二十二人朋党所欺，而称舜为聪明之圣者，以能辨君子与小人也
rán ér hòu shì bù qiào shùn wèi èr shí èr rén péng dǎng suǒ qī ， ér chēng shùn wèi cōng míng zhī shèng zhě ， yǐ néng biàn jūn zǐ yǔ xiǎo rén yě
周武之世，举其国之臣三千人共为一朋，自古为朋之多且大，莫如周
zhōu wǔ zhī shì ， jǔ qí guó zhī chén sān qiān rén gòng wèi yī péng ， zì gǔ wèi péng zhī duō qiě dà ， mò rú zhōu
然周用此以兴者，善人虽多而不厌也
rán zhōu yòng cǐ yǐ xīng zhě ， shàn rén suī duō ér bù yàn yě
夫兴亡治乱之迹，为人君者，可以鉴矣
fū xīng wáng zhì luàn zhī jì ， wéi rén jūn zhě ， kě yǐ jiàn yǐ