浅浅的匀粉腮，淡淡的扫眉黛，不梳妆又则怕母亲疑怪，没奈何云鬓上斜插金钗。
qiǎn qiǎn de yún fěn sāi ， dàn dàn de sǎo méi dài ， bù shū zhuāng yòu zé pà mǔ qīn yí guài ， mò nài hé yún bìn shàng xié chā jīn chāi 。
风飘飘吹缕衣，露冷冷湿绣鞋，多情月送我在三条九陌，又不曾泛桃花流下天台。
fēng piāo piāo chuī lǚ yī ， lù lěng lěng shī xiù xié ， duō qíng yuè sòng wǒ zài sān tiáo jiǔ mò ， yòu bù céng fàn táo huā liú xià tiān tái 。
则因这武陵仙子春心荡，却被那尘世刘郎引出来，今仅和谐。
zé yīn zhè wǔ líng xiān zi chūn xīn dàng ， què bèi nà chén shì liú láng yǐn chū lái ， jīn jǐn hé xié 。