明净如妆说郭熙，尚书能画客能诗
míng jìng rú zhuāng shuō guō xī ， shàng shū néng huà kè néng shī
秋风吹上鹅溪绢，刚是淮南木落时
qiū fēng chuī shàng é xī juàn ， gāng shì huái nán mù luò shí
歇绝风流五百年，海天呼鹤话云间
xiē jué fēng liú wǔ bǎi nián ， hǎi tiān hū hè huà yún jiān
于今画隐楼头看，不是吴山是粤山
yú jīn huà yǐn lóu tóu kàn ， bú shì wú shān shì yuè shān