去岁今时别泪飘
qù suì jīn shí bié lèi piāo
夫君留向玉关遥
fū jūn liú xiàng yù guān yáo
春风似为相思妾，吹动天涯万柳条
chūn fēng shì wèi xiāng sī qiè ， chuī dòng tiān yá wàn liǔ tiáo
千载姑苏送客时
qiān zài gū sū sòng kè shí
金昌亭畔柳如丝
jīn chāng tíng pàn liǔ rú sī
于今一树无人种，怕与春风管别离
yú jīn yī shù wú rén zhǒng ， pà yǔ chūn fēng guǎn bié lí
白马金羁人未回
bái mǎ jīn jī rén wèi huí
翠条仍自挂妆台
cuì tiáo réng zì guà zhuāng tái
黄鹂莫作藏身处，一入丝中遣不开
huáng lí mò zuò cáng shēn chù ， yī rù sī zhōng qiǎn bù kāi
巫峡巫山锦树春
wū xiá wū shān jǐn shù chūn
垂杨垂柳著行新
chuí yáng chuí liǔ zhù xíng xīn
东风不是贪飞絮，为觅天涯未见人
dōng fēng bú shì tān fēi xù ， wèi mì tiān yá wèi jiàn rén