蛾眉绝世不可寻，能使花羞在上林
é méi jué shì bù kě xún ， néng shǐ huā xiū zài shàng lín
自信无由污白玉，向人不肯用黄金
zì xìn wú yóu wū bái yù ， xiàng rén bù kěn yòng huáng jīn
一辞椒屋风尘远，去托毡庐沙碛深
yī cí jiāo wū fēng chén yuǎn ， qù tuō zhān lú shā qì shēn
汉姬尚自有妒色，胡女岂能无忌心
hàn jī shàng zì yǒu dù sè ， hú nǚ qǐ néng wú jì xīn
直欲论情通汉地，独能将恨寄胡琴
zhí yù lùn qíng tōng hàn dì ， dú néng jiāng hèn jì hú qín
但取当时能托意，不论何代有知音
dàn qǔ dāng shí néng tuō yì ， bù lùn hé dài yǒu zhī yīn
长安美人夸富贵，未央宫殿竞光阴
cháng ān měi rén kuā fù guì ， wèi yāng gōng diàn jìng guāng yīn
岂知泯泯沈烟雾，独有明妃传至今
qǐ zhī mǐn mǐn shěn yān wù ， dú yǒu míng fēi chuán zhì jīn